Nú ein dagin meðan eg lá á gólvinum og spældi, helt mamman, at hon skuldi fara og baka eina kaku. Eg fann meg sjálvandi ikki leingi í at liggja heilt aleina á gólvinum, og byrjaði at protestera. So tað endaði við, at eg slapp upp á borðið at hjálpa til. Enn var eg óv lítil til at røra í deigginum, men mamman lovaði, at so skjótt sum eg verði stór nokk, so skal eg eisini sleppa tað :)
Jú, jú, hatta sær heilt gott út hjá tær, mamma

Ingen kommentarer:
Send en kommentar